Bildiri Konusu:Özel Eğitimde Teknoloji Destekli Eğitim


Özel Eğitim Öğretmen Adaylarının Yardımcı Teknolojilere Yönelik Tutumları
Amaç
Düşük, orta ve yüksek teknolojiler olarak sınıflandırılan yardımcı teknolojiler; yetersizlikten etkilenmiş bireylerin müfredat erişimini desteklemek, öğretimini bireyselleştirerek sınıf aktivitelerine katılmalarını sağlamak, bağımsızlıklarını teşvik etmek ve yaşam kalitelerini yükseltmek amacıyla kullanılan her türlü özel araç, hizmet, kaynak ve sistemler olarak tanımlanmaktadır (IDEA, 2004). Teknolojinin eğitim ortamlarındaki kullanımı ve özel eğitimdeki artan önemi göz önüne alındığında, yardımcı teknolojileri bilmek, geliştirmek, anlamak ve kullanmak kritik öneme sahiptir. Eğitim ortamlarında teknoloji ürünü araç ve gereç kullanımı konusunda ülkemizdeki çalışmalar incelendiğinde, eğitimcilerin, zamandan tasarruf sağlama, öğrencilerin motivasyonunu arttırma, kalıcılığı sağlama gibi alanlarda teknoloji kullanımını olumlu bulduğu öte yandan bilgi teknolojilerini kullanma düzeylerinin orta düzeyde olduğu ve bazı alanlarda teknoloji kullanımının öğrencileri olumsuz etkilemesi konusunda kaygılı oldukları tespit edilmiştir (Karasakallıoğlu, Saracalıoğlu ve Uça, 2011; Yürektürk ve Coşkun, 2020).
Bu araştırma ile, özel eğitim öğretmen adaylarının genel olarak yardımcı teknolojilere karşı nasıl bir tutum sergilediği ve öğretmen eğitimi programlarının, öğretmen adaylarının yardımcı teknolojileri etkili bir şekilde kullanmaya hazırlamak için yeterli olup olmadığı ile ilgili çıkarımlar elde edilmesi beklenmektedir. Bu çalışma ile, özel eğitim öğretmen adaylarının günümüz eğitim, çalışma ve sosyal ortamlarında yardımcı teknolojilerin kullanımına yönelik perspektiflerini incelemeyi amaçlamaktadır.

Yöntem
Özel eğitim öğretmen adaylarının yardımcı teknolojilere yönelik tutumlarını belirlemeyi amaçlayan bu araştırmada, bir konuya ilişkin olarak katılımcıların görüşlerinin veya ilgi, beceri, tutum gibi özelliklerinin belirlendiği ve betimsel bir araştırma modeli olan tarama modeli kullanılacaktır (Büyüköztürk, 2008). Bu kapsamda, Aslan ve Kan (2017) tarafından geliştirilen “Yardımcı Teknolojilere Yönelik Tutum Ölçeği” veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Çalışma grubu olarak üniversitelerin özel eğitim bölümlerinde eğitim görmekte olan 2, 3 ve 4. Sınıf öğrencileri seçilmiştir.
Verilerin analiz sürecinde frekans ve yüzde, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve t-testi hesaplamaları SPSS programı kullanılarak cinsiyet, yaş, bulundukları sınıf ve okunan başka bölüm durumu değişkenlerine göre tutumları analiz edilecektir.

Bulgular ve Sonuç
Araştırmanın analiz aşaması halen devam etmektedir.





Kaynakça
Aslan, C., & Kan, A. (2017). Yardımcı teknolojilere yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi..
Bozkurt, S. S. (2017). Özel eğitimde dijital destek: Yardımcı teknolojiler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi..
Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem..
Individuals With Disabilities Education Improvement Act of 2004, 20 U,S,C, 1400 et seq.(2004), Reauthorization of the Individuals With Disabilities Education Act of 1990.
Karasakallıoğlu, N., Saracaoğlu, A. S., & Sanem, U. Ç. A. (2011). Türkçe öğretmenlerinin teknoloji tutumları ile bilgi teknolojilerini kullanma düzeylerinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.
Kavan, N. (2021). Özel eğitim öğrencilerinin okuduğunu anlama becerilerini geliştirmede teknoloji destekli öğretimin etkisi. Anadolu University Journal of Education Faculty
Yaman, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının “Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme” dersi bağlamında Türkçe Öğretiminde teknoloji kullanımına ilişkin yeterlik ve algıları. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi..
Yürektürk, F. N., & Coşkun, H. (2020). Türkçe öğretmenlerinin teknoloji kullanımına ve teknoloji destekli Türkçe öğretiminin etkililiğine dair görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi.


Anahtar Kelimeler: Yardımcı Teknolojiler, Tutum, Özel Eğitim, Özel Eğitim Öğretmeni